...Sen benimle boşuna savaşıyorsun ...
Bak burası kalbim
Sonsuz kere kabul edildiğin yer...
Bir kalp tanıdım... Sırf yara almamak uğruna sahip olduğu potansiyeli açığa çıkarmamak için elinden geleni yapan, kılıktan kılığa giren de bir kendisini hep en derinlerine saklayan Sonra başka bir kalp... Gözünün önünde kanlı canlı gördüğü suretler yerine hep işte o derinlere dalan, oralarda gördüğü ihtimallere sarılan Şimdi ben hayatta kendi sesine kulaklarını tıkayarak kendini o şekilde korumayı öğrenmiş kalbine mi Yoksa ısrarla yüzeye değilde derine bakmaya çalışarak kendini başka şekillerde korumayı öğrenmiş kalbime mi kızayım? Kızamazsın… Hiç birine kızamazsın Herkesin kendi hikayesi ve o hikayeler içerisinde birileri kafasına göre gelip aynı yerden canını yakmasın diye çalıştırdığı başka başka mekanizmaları var Kızamazsın... Ama anlarsın Önce kendini Ve kendini anlamaya başladığın yerden de ötekine yer açarsın Bu işte anlayıştır Yani düpedüz sevmek Yalnızca o içerdeki derinliğin anlayabileceği, koşullara bağlı olmayan kendiliğinden akıp giden bir sevgide...
Yorumlar
Yorum Gönder